MPV ها را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد. بر اساس کاربرد، آنها به MPVهای خانوادگی و MPVهای تجاری تقسیم می شوند.
از نظر ظرفیت صندلی، آنها از 5 و 7 نفره (مانند نیسان شوای ک و دانگ فنگ فنگکسینگ لینگژی) تا مدل هایی با ظرفیت های بالاتر مانند Jinbei Granse متغیر هستند.
در مورد پلت فرم های توسعه، برخی از MPV ها بر روی پلت فرم های خودروهای سواری ساخته می شوند، در حالی که برخی دیگر از ون های تجاری سبک مشتق شده اند.
برخی از MPV های بزرگ به سادگی به عنوان ون طبقه بندی می شوند. اکثر MPV های فروخته شده در ایالات متحده در این دسته قرار می گیرند و به عنوان "مینی ون" شناخته می شوند.
MPV های جمع و جور: طول بدنه ای بین 4200 میلی متر تا 4600 میلی متر دارند و ظرفیت 6 تا 7 نفر را دارند. آنها دارای یک پیکربندی صندلی سه- (معمولاً 2-2-2 یا 2-3-2)، با صندلی های استاندارد در دو ردیف اول و صندلی های کمکی در ردیف سوم.
MPVهای اندازه متوسط: بین MPVهای جمع و جور و کوچک قرار گرفته اند، طول بدنه آنها تقریباً 4100 میلی متر تا 4200 میلی متر است، برای 5 تا 6 نفر جای می گیرند و دارای پیکربندی صندلی در دو ردیف هستند.
MPV های کوچک (مینی MPV): این ها در حدود سال 2000 محبوبیت یافتند. طول بدن آنها کمتر از 4100 میلی متر است، تا 5 نفر می توانند صندلی داشته باشند، و دارای پیکربندی صندلی دو ردیفه هستند.
Micro MPV (Microvans): در مقایسه با هاچ بک های سنتی، این خودروها با افزایش عمدی ارتفاع بدنه طراحی شده اند.
