در اصل، SUVها وسایل نقلیه چند منظوره-با ماهیت سودمند بودند. به دلیل مشخصات نسبتاً ناهموار و عدم راحتی، آنها در بازار مصرف رایج نبودند. مدل‌هایی مانند لندروور دیفندر کلاسیک، فورد برونکو، و تویوتا لندکروزر اساساً اسب‌های کار برای-قابلیت خارج از جاده و عبور از زمین‌های ناهموار- طراحی شده بودند، به طوری که در ایالات متحده زمانی به عنوان کامیون طبقه‌بندی می‌شدند.
با این حال، عرضه تویوتا RAV4 و هوندا CR-V در دهه 1990 مفهوم "SUV شهری" را معرفی کرد. این وسایل نقلیه موقعیت رانندگی بالا، ظرفیت بار جادار و قابلیت{4}}حرکت چهارچرخ{5} SUVهای سنتی را با راحتی و کارایی سوخت خودروهای سواری استاندارد ترکیب می‌کردند و فاصله بین سدان‌های جاده‌ای-و شاسی‌بلندهای ناهموار و سودمند گذشته را پر می‌کردند.
RAV4 و CR{1}}V سریعاً در بازارهای ایالات متحده و جهانی به محبوبیت رسیدند و راه را برای مدل‌های لوکسی مانند BMW X5، پورشه کاین، و مرسدس-Benz ML هموار کردند. فرمت SUV شهری به سرعت مشتریان را به خود جلب کرد. در همین حال، سدان‌های-که قبلاً در اروپا غالب بودند- شروع به از دست دادن موقعیت خود کردند و به تدریج موقعیت پیشرو خود را پس از سال 2010 تسلیم کردند. خریداران اروپایی توجه خود را به SUVهای کوچک و جمع و جور با ظرفیت بار برتر معطوف کردند، روندی که حتی بر استیشن واگن تأثیر گذاشت، سبک بدنه ای که به طور سنتی در منطقه مورد علاقه است.
در بازار چین، SUV شهری تقریباً طراحی شده-برای مصرف‌کنندگان محلی به نظر می‌رسید و به سرعت سهم بازار را از بخش سدان، که اخیراً رشد انفجاری را تجربه کرده بود، به خود اختصاص داد. به خصوص پس از سال 2010، حتی کسانی که علاقه چندانی به اتومبیل نداشتند، می دانستند که خرید یک SUV یک شرط مطمئن است، صرفاً به این دلیل که دیگران آن را انجام می دهند.
برخلاف ایالات متحده یا اروپا، که خانواده ها اغلب دارای چندین وسیله نقلیه هستند، یک خودرو در چین اغلب تنها وسیله نقلیه خانواده است. این امر تقاضای بالایی برای فضای داخلی ایجاد می‌کند-که شیوع قبلی سدان‌های شاسی بلند-«انحصاری{4} چین» را توضیح می‌دهد. خودروهای شاسی بلند، با مشخصات بلندتر و ظرفیت بار سخاوتمندانه خود، به خوبی به موفقیت رسیدند. یک وسیله نقلیه می تواند کل خانواده و چمدان آنها را در خود جای دهد. در نهایت، حتی نسخه‌های{8}}فاصله‌ی محوری شاسی‌بلندهای شاسی‌بلند نیز ظاهر شدند.
این رونق در بازار SUV بود که باعث تغییر در ماهیت اساسی خودرو شد و آن را از وسیله نقلیه ای که عمدتاً با تجربه رانندگی تعریف می شد به وسیله ای تبدیل کرد که نقش متنوع و چند وجهی در زندگی روزمره ایفا می کند. در همین حال، از آنجایی که تعداد مالکان خودرو در چین همچنان در حال افزایش است، راننده‌های معمولی-برخلاف علاقه‌مندان به خودروسازی{2}}تاکید کمتری بر عملکرد و کنترل خودرو دارند. این تغییر، تا حدودی، معایبی را که شاسی‌بلندها به‌طور سنتی در مقایسه با سدان‌ها از نظر مرکز ثقل، دینامیک هندلینگ و درگیری رانندگی با آنها مواجه بودند، کاهش داده است.
تویوتا RAV4 و هوندا CR-V-پیشگامان بخش SUV شهری-هر کدام از 10 میلیون دستگاه در فروش جهانی فراتر رفته اند و مجموع فروش آنها در بازار چین به ترتیب از 1.8 میلیون و 2.6 میلیون فراتر رفته است. متعاقباً، قدرت نام تجاری فوق‌العاده فولکس‌واگن در چین باعث موفقیت عظیم تیگوان شد، در حالی که هاوال H6-به دلیل ارزش استثنایی‌اش شهرت داشت{11}سال‌ها بر نمودارهای فروش تسلط داشت و وضعیت یک مدل افسانه‌ای را کسب کرد. تویوتا هایلندر، با طرح‌بندی سه ردیفه، هفت صندلی، فاصله بین دو محور نزدیک به 2.8 متر، و میزان خرابی پایین، یکی از محبوب‌ترین خودروهای همیشگی است. از زمان معرفی آن به بازار چین در سال 2007، فروش تجمعی بیش از 1.4 میلیون دستگاه به دست آورده است.